Bij de 2025-editie van de Tour had de organisatie een wijziging aangebracht in het parcours in Parijs. Waar jarenlang de strijd om de etappeoverwinning bestond uit een aantal ronden op de Champs-Élysées, eindigend in een massasprint, was het parcours nu verfraaid met een steile klim naar Montmartre, een lus die drie keer moest worden genomen.

Aanvankelijk bestond er veel weerstand tegen deze wijziging, de sprintersploegen zouden te veel risico nemen bij de laatste afdaling om op de twee vlakke kilometers naar de finish goed gepositioneerd te zitten.

Maar uiteindelijk werd het toen een prachtig gevecht tussen Wout van Aert en Tadej Pogacar, gewonnen door Wout, en het was duidelijk dat deze mooie parcourswijziging permanent zou zijn.

Toch was het jammer dat hiermee de traditionele massasprint was verdwenen, de sprinters hadden te weinig tijd om het verlies op de klim in de twee kilometer uitloop goed te maken.

De Tour-organisatie bedacht daarom een simpele oplossing: de uitloop zou worden verlengd naar 10 kilometer. Nu hadden de ploegen ruim de tijd om vluchters te achterhalen en hun sprinters in stelling te brengen.
Op deze manier werd de etappe opgeluisterd met zowel het klimspektakel als met een massasprint.

Dit was echter niet de zienswijze van de meest prominente renners van deze editie.
Tadej Pogacar had bij de tweede klimpassage al eens flink aan de boom geschud. Behalve Mathieu van der Poel kon niemand hem volgen, maar na de afdaling werd het gaatje weer snel dichtgereden.

Bij de derde en laatste klim-doorkomst bleef Tadej afwachten, het leek alsof hij had geconcludeerd dat er te weinig voorsprong kon worden opgebouwd. Maar nu was het Van der Poel die versnelde op 500 meter voor de top. En als Mathieu gaat, dan blijft Pogacar natuurlijk niet achter. Verder kon er niemand meekomen.

Na de afdaling moest dit koppel op de resterende tien vlakke kilometers een gaatje verdedigen van 12 seconden. Dit tegen alle goed samenwerkende ploegen die stuk voor stuk hun sprinter naar het front wilden hebben.

De wielerhistorie laat zien dat het onmogelijk is om als twee-mans koppel een op hol geslagen peloton voor te blijven. Desondanks werd het gaatje eerst nog iets groter en bleef steken op 15 seconden.
Mathieu en Tadej reden deze koppeltijdrit zoals uitsluitend deze twee geweldenaren dit kunnen. Absoluut niemand anders dan zij hadden zo lang uit de greep kunnen blijven.

De laatste kilometer brak aan en het werd duidelijk dat het de twee niet ging lukken. De achtervolgers kwamen dichter en dichterbij. Op 600 meter voor de eindstreep gaf Pogacar zich gewonnen en hij hield de benen stil.
Maar Van der Poel gaf het nog steeds niet op. Hij trok nog ergens een voorraadje energie vandaan en hij begon aan een eindsprint. De laatste 100 meter was het helemaal op, maar gek; hij kwam uit het zadel en versnelde zelfs nog iets.

Het technische verhaal erachter is dat hij zijn anaerobe verbrandingsfase volledig had uitgeput en desondanks op het allerlaatste moment nog kon doorschakelen naar de ATP-superfase.
Maar wat betekenen zulke woorden voor een Mathieu die mentaal onwrikbaar is ingesteld op winnen. Hiervoor moet zelfs een peloton vol fanatieke sprinters het hoofd buigen en hij won de etappe met een wiel voorsprong.

Tegelijkertijd moet worden vastgesteld dat dit hem met geen enkele andere renner dan Pogacar zou zijn gelukt. En ondanks dat Tadej al eerder had vastgesteld dat hijzelf niet zou kunnen winnen, bleef hij toch maximaal leveren. Hij wilde deze gezamenlijke prestatie absoluut tot een succes maken.

Als hijzelf niet kon winnen, dan toch zeker Mathieu!
Eens te meer toonde hij zich als de grootste wielrenner aller tijden!

Kenners zijn het erover eens: dit was de spannendste tour-etappe aller tijden.
Maar daar heb je dan wel twee superhelden voor nodig.Eef
La France
2026-07

Noot van de verantwoordelijk uitgever,

De vorige bijdrage in de categorie Sport werd bijna een jaar geleden gepubliceerd op deze site. Die gelegenheid noopte mij to de introductie van de nieuwe categorie Sport. De tak van sport was toen wielrijden, dat is ook nu weer het geval met dit nieuwe artikel van dezelfde columnist. Met Le Tour slechts een jaarlijks sportevenement, kunnen we zeker over ongeveer een jaar van nu weer een nieuw artikel verwelkomen, met aan zekerheid grensende waarschijnlijkheid gaat ook dat artikel weer over een etappe in de Tour. Of…onze favoriete sportredacteur verrast zijn lezers en mijzelf eerder dan dat met een relaas over een andere van zijn favoriete sporten.

Overigens is met dit artikel de inhoud van categorie Sport maar liefst verdubbeld, voorwaar geen geringe prestatie!